• ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
  • Facebook
  • Facebook
  • Twitter
  • You Tube
Φωτεινή Καλιακάτσου-Χηνιάδη

Διαβήτης της Κύησης

Ο σακχαρώδης διαβήτης είναι μια παθολογική κατάσταση κατά την οποία τα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα είναι υψηλότερα από το φυσιολογικά γιατί η παραγόμενη ινσουλίνη δεν επαρκεί. Ο διαβήτης της κύησης είναι η εμφάνιση της κατάστασης αυτής στη διάρκεια της εγκυμοσύνης.


Συνήθως εμφανίζεται στο 2ο και 3ο τρίμηνο της εγκυμοσύνης.


Οι παράγοντες οι οποίοι προδιαθέτουν για την εμφάνιση του διαβήτη στην εγκυμοσύνη είναι:

· ηλικία μεγαλύτερη των 25 ετών

· παχυσαρκία

· μεγάλη αύξηση του βάρους κατά τη διάρκεια της κύησης

· ατομικό ιστορικό διαβήτη

· διαβήτης κύησης σε προηγούμενη εγκυμοσύνη

· ιστορικό γέννησης παιδιού με βάρος μεγαλύτερο από 4 kg

· ιστορικό ανεξήγητου ενδομητρίου θανάτου

· σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών

· οικογενειακό ιστορικό σακχαρώδους διαβήτη ή διαβήτη της κύησης

· λατινοαμερικανική/αφροαμερικανική καταγωγή


Η παχυσαρκία παίζει σημαντικό ρόλο στην εμφάνιση διαβήτη της κύησης και ειδικά στη χώρα μας αποτελεί μάστιγα καθώς ένα σημαντικό ποσοστό του πληθυσμού πάσχει από αυτήν.

Οι παχύσαρκες γυναίκες έχουνε 4 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη της κύησης.


Στον διαβήτη η ινσουλίνη που παράγει ο οργανισμός δεν επαρκεί για να χρησιμοποιήσει τη γλυκόζη ως καύσιμη ύλη για την παραγωγή ενέργειας στο σώμα. Το αποτέλεσμα είναι ότι η γλυκόζη στο αίμα αυξάνεται πάνω από το φυσιολογικό όριο.


Πρόληψη και θεραπεία του διαβήτη της κύησης

Σε κάθε γυναίκα που μένει έγκυος πρέπει να γίνεται μέτρηση σακχάρου στην αρχή της εγκυμοσύνης καθώς επίσης και μετρήσεις γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης. Σε περίπτωση που υπάρχει ιστορικό διαβήτη της κύησης στην ίδια γυναίκα, πρέπει να γίνεται έλεγχος με καμπύλη σακχάρου στη 12η εβδομάδα της κύησης.


Φυσιολογικά ο έλεγχος με την καμπύλη σακχάρου για την για το διαβήτη της κύησης γίνεται μεταξύ 24ης-28ης εβδομάδας. Το τεστ καμπύλης σακχάρου περιλαμβάνει μέτρηση γλυκόζης υπό νηστεία και στη συνέχεια φόρτιση με γλυκόζη 75 ή 100 γραμμάρια και 2-3 ωριαίες μετρήσεις γλυκόζης στο αίμα. Εφόσον οι μετρήσεις δεν είναι φυσιολογικές το σωστό είναι να κατευθύνουμε την έγκυο σε έναν ενδοκρινολόγο, ο οποίος θα καθορίσει αφενός μεν σε περιπτώσεις ελαφριάς διαταραχής του μεταβολισμού της γλυκόζης μια δίαιτα χαμηλών υδατανθράκων, αφετέρου δε σε πιο έντονη διαταραχή, στην χορήγηση ινσουλίνης προκειμένου να ελεγχθούν τα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα.


Καμία από τις δύο παραπάνω περιπτώσεις δεν πρέπει να τρομάζει τις μέλλουσες μητέρες.


Η πρώτη περίπτωση όπου έχουμε διαβήτη κύησης ελεγχόμενο με δίαιτα περιλαμβάνει ουσιαστικά αποφυγή ορισμένων υδατανθράκων και κατανάλωση προϊόντων ολικής άλεσης (μαύρο ρύζι, μακαρόνια και μαύρο ψωμί). Στην περίπτωση αυτή υπάρχει και δίνεται στις εγκύους ένα πλήρες διαιτολόγιο για το τι πρέπει και τι δεν πρέπει να καταναλώνουν κατά διάρκεια της εγκυμοσύνης από δω και στο εξής.


Στην περίπτωση χορηγήσεως ινσουλίνης γίνεται μέτρηση του σακχάρου στο αίμα μερικές φορές την ημέρα από την ασθενή και η παρακολούθηση γίνεται αποκλειστικά από ενδοκρινολόγο.


Οι κίνδυνοι που μπορεί που έχουμε όταν υπάρχει διαβήτης της κύησης είναι:

· Η μεγάλη αύξηση βάρους του εμβρύου (μακροσωμικό έμβρυο) και κατά συνέπεια αυξημένος κινδύνους για περιγεννητική ασφυξία ή για δυστοκία.

· Αυξημένες πιθανότητες κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης να εμφανιστούν συγγενείς ανωμαλίες ή και καρδιαγγειακές ανωμαλίες

· Αυξημένο αμνιακό υγρό

· Προωρότητα

· Το νεογνό να εμφανίσει υπογλυκαιμία αμέσως μετά τη γέννηση

· Αυξημένη πιθανότητα για ίκτερο


Όλα αυτά αυξάνουν την πιθανότητα εμβρυϊκού θανάτου αλλά ταυτόχρονα αυξάνουν και την πιθανότητα ενώ έχουμε ένα υγιές νεογνό - που είναι και το πιο πιθανό - να εμφανιστεί στο παιδί παιδική και εφηβική παχυσαρκία και διαβήτης.

Για τη μητέρα εκτός από τον δύσκολο τοκετό που προαναφέραμε έχουμε αυξημένη πιθανότητα προεκλαμψίας και ανάπτυξης σακχαρώδους διαβήτη μετά την εγκυμοσύνη.

Η πιθανότητα η μητέρα να αναπτύξει σακχαρώδη διαβήτη μετά την εγκυμοσύνη είναι 50% για τα πρώτα 5 χρόνια μετά την εγκυμοσύνη και διπλασιάζεται αν υπάρξει αύξηση του βάρους κατά 5 kg μετά τον τοκετό.